‏نمایش پست‌ها با برچسب آشنایی با سوره های قران کریم. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب آشنایی با سوره های قران کریم. نمایش همه پست‌ها
همه سوره های قران کریم برای خود زیبایی و عطر خاصی دارند . در این بین یکی از سوره هایی که به واسطه پیشنهاد های اساتیدم بیشتر به سمت آن کشیده شدم سوره مبارک الرحمن است . حتما دلیل این موضوع برای شما هم مهم است . آیه اول این سوره که همنام خود سوره است برایم تداعی کامل رحمت خداوند در حق انسان هاست . به نظر من تا امکان دارد باید در جهت اشاعه فرهنگ رحمت و بخشایش که از صفات خالق است , تلاش نمود.همه ادیان آسمانی بیانگر رحمت خداوند هستند و ما اگر "زندگی اسلامی" رابرای خود برگزیده ایم باید از این اصل نهایت بهره را ببریم . در وب سایت رادیو قرآن در این لینک محتوای این سوره (که اگر قرائت کنید حتما آنرا مشاهده خواهید نمود) اینگونه مطرح شده :







                    • نعمتهاي بزرگ خلقت، تعليم و تربيت، حساب و ميزان، وسايل رفاه انسان و عذاهاي روحي و جسمي او.
                    • چگونگي آفرينش انس و جن.
                    • نشانه ها و آيات خداوند در زمين و آسمان.
                    • نعمتهاي اخروي و نعمتهاي بهشت از جمله: باغها، چشمه ها، ميوه ها، همسران زيبا و باوفا و انواع لباسها.
                      سرنوشت مجرمان و مجازاتهاي دردناك آنها.

                    فکر میکنم تنها سوره ای هم باشد که یک آیه 31 بار تکرار شده است . بله آیه شریف :فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد ) .بنظرم این آیه تاکید بسیار محکمی برای بیان حقیقت آفرینش دنیا است .

                    تلاوت زیبای استاد محمد عمران را برای آیات 1تا 28این سوره مبارک از این لینک دانلود کنید .
                    در آخر برای اتمام عرایضم در خصوص رحمت و بخشایش آیه 22 سوره نور و 2 حدیث گهربار را زینت بخش این مطلب قرار میدهم :

                    وَلْيَعفُوا وَلْيَصْفَحُوا اَلاَ تُحِبُّونَ اَنْ يَغْفِرَاللّه‏ُ لَكُم (آیه 22 سوره نور )
                    بايد عفو كنند و درگذرند! آيا دوست نمى‏داريد كه خداوند شما را ببخشايد؟ ( که بیانگر اهمیت فرهنگ بخشایش صحیح که زمينه‏ساز عفو و گذشت خداوند میباشد , است )
                    امام صادق (ع) :اَلْعَفْوُ عِنْدَ الْقُدْرَةِ مِنْ سُنَنِ الْمُرسَلينَ وَالْمُتَّقينَ؛( بحارالانوار، ج68 ، ص423، باب 93، حديث 62)
                    عفو در هنگام توانايى، روش پيامبران و پرهيزگاران است.
                    پيامبر اكرم (ص) : مَنْ عَفا عَنْ مَظْلِمَةٍ اَبْدَلَهُ اللّه‏ُ بِها عِزّا فِى الدُّنْيا وَالآخِرَةِ؛(بحارالانوار، ج68، ص419، باب 93، حديث 51) هر كه از لغزشى درگذرد، خداوند به سبب اين گذشت، عزّت دنيا و آخرت را به او عطا مى‏كند.

                    اگر این كتاب الهی( قرآن) را مورد دقت قرار بدهیم، برای اثبات الهی بودن آن و این كه ساخته و پرداخته مغز بشری نیست، می توانیم مسائل زیر را مورد توجه قرار بدهیم:
                    1- احساس اشراف و سلطه
                    این احساس كه در هیچ كتاب بشری به وجود نمی آید، یكی از شگفت انگیزترین مختصات قرآن است. در این آیات دقت فرمایید :
                    وَ قَضَی رَبُّكَ ألاَّ تَعبُدُوا اِلاَّ اِیاه. (اسراء/23)
                    "و پروردگار تو حكم كرده است كه نپرستید، مگر او را."
                    محتوای این جمله، اثبات می كند كه گوینده آن به همه جهان هستی و انسان ها اشراف و سلطه كامل دارد.
                    یا أیهَا الانسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلَی رَبِّكَ كَدحًا فَمُلاَقِیه. (انشقاق/6)
                    "ای انسان، تو در حالت شدیدترین كوشش و تلاش به دیدار پروردگارت نایل خواهی شد."
                    محتوای این آیه، با طرز جمله بندی خاصی كه دارد، با اشراف تمام به ماهیت انسان و هدف نهایی او و مسیری كه باید در رسیدن به آن هدف سپری كند، سرنوشت اساسی او را تعیین می كند. امكان ندارد این جمله از كسی صادر شود كه خود، جزیی از انسان های غوطه ور در طبیعت و آمال و خواسته های محدود است.
                    مسلمآ بدون اشراف و سلطه مطلقه به همه ایده ها، آرمان ها، عقاید، مصالح و مفاسد بشری، چنین جمله ای از كسی صادر نمی شود.
                    ج- فَأینَ تَذهَبُونَ... (تكویر، آیات 26 تا 29)
                    "پس به كجا می روید؟..."
                    جمله "به كجا می روید؟" از مقامی صادر می شود كه به بشر، از كجا آمده است، به كجا می رود و برای چه آمده است؟ اشراف داشته باشد. قانونی كه حاكم بر خواسته های نیك و بد آدمیان است، آماده شدن زمینه ای برای جریان قوانین هستی است كه جلوه گاه مشیت خداوندی است.
                    2- عدم تناقض در آیات قرآنی
                    عدم راهیابی تناقض در آیات قرآنی، موضوعی است كه در شناخت قرآن، برای ما راه باز خواهد كرد.
                    با این كه آیات قرآن در دوران پر تلاطم و پر از رویدادهای ضد و نقیض زندگی پیامبر اكرم نازل شده است، مانند آغاز رسالت، پایان رسالت و موقعی كه مسلمانان در اقلیت دردناك به سر می بردند، و در آن هنگام كه سرزمین عربستان تحت سیطره اسلام قرار گرفته بود، در شادی ها و اندوه ها، در شكست ها و پیروزی ها و غیر ذلك، لحن آیات و سبك آن ها به هیچ وجه مختلف و متضاد نمی باشد.
                    علاوه بر این، چند موضوع دیگر را نیز از ویژگی های منحصر به فرد قرآن ذكر می كنیم، كه عبارتند از :
                    الف - نفوذ شگفت انگیز در همه سطوح روانی آدمی
                    به این معنی كه مفردات و تركیباتی كه در یك آیه قرار گرفته اند، در درجه ای از فصاحت و زیبایی می باشند كه موجب بروز جذبه روانی مافوق شعر می شوند.
                    ب - عمق معانی قرآن
                    قرآن همه مسائل نهایی مربوط به انسان و جهان را در آیاتی كه كلمات و جملات آن بسیار ساده و زیباست، مطرح كرده است.
                    ج - استمرار جاودانی محتویات قرآن
                    این همان امتیازی است كه امیرالمؤمنین(ع) در پایان خطبه 18 فرموده است :
                    "شگفتی های قرآن فناناپذیر است و معانی بی نظیرش را پایانی نیست و تاریكی ها بدون استمداد از آن، مرتفع نخواهد شد."
                    استمرار جاودانی محتویات قرآن كه بهترین دلیل اعجاز آن است، همانا قرار گرفتن قرآن در فوق تغییرات و دگرگونی هایی است كه در جوامع انسانی بروز می كند.


                    برگرفته از سخنان علامه محمد تقی جعفری

                    این سوره هفتاد و ششمین سوره قرآن در ترتیب مصحف موجود و نود و ششمین سوره به ترتیب نزول است. سی و یک آیه، 240 واژه و 1054 حرف دارد.
                    این سوره از آن رو"انسان" خوانده شده که در آغاز آن از خلقت انسان سخن رفته است. اسم های دیگری که بر آن اطلاق کرده اند عبارتست از: هل اتی علی الانسان، هل اتی، دهر، امشاج و ابرار.
                    در مسئله مکان نزول سوره، میان علما اختلاف نظر است. بعضی آن را در شمار سوره های مدنی و برخی آن را از جمله سوره های مکی دانسته اند و گروهی قائل به تفصیل شده و می گویند بخشی از آن در مدینه و قسمت دیگر در مکه نازل شده است. علامه طباطبایی می گوید:این سوره به شهادت سیاقی که دارد، همه و یا حداقل 12 آیه نخست آن در مدینه نازل گشته است.
                    در آغاز این سوره سخن از آفرینش انسان و مجهز نمودن او به نیروی شنوایی و بینایی و هدایت وی به صراط مستقیم است. آنگاه انسان ها را به دو گروه شاکر و کفور تقسیم می کند و پاداش گروه اول و جزای دسته دوم را ذکر می فرماید. پس از آن به بیان اعمال ابرار، وصف ثواب آنان نزد خدا و نزول قرآن از جانب خدا می پردازد و آنگاه پیامبر خود را به صبر، یاد خدا و عبادت در شب امر می کند.
                    سوره، با بیان این نکته که قرآن تذکره و پندی است برای همه مردم و با فراخواندن به ایمان و عمل بدانچه در قرآنست، ختم می شود.
                    مفسران شیعه و اهل سنت گفته اند که مراد از ابرار مذکور در آیه، که به نذر خود وفا می کنند و افطار خود را در سه شب متوالی به مسکین، یتیم و اسیر می بخشند، حضرت علی (ع) حضرت زهرا(س) و حسنین – علیهما السلام – هستند.




                    دانلود تلاوت آیات 1 تا 28 سوره الانسان با صدای محمد عبدالوهاب الطنطاوي